12.8.12

Sen onun kalbine bak


Şah-ı Nakşibend hazretleri buyuruyor ki:

Hayatımda en garibime giden olay şu olmuştur. 

Bir gün ak sakallı bir ihtiyar, Kâbe’nin örtüsüne sarılmış, öpüyor, yüzüne sürüyor. Gözlerinden yaşlar boşalıyordu.

 Onun bu hâline gıpta ettim. 

(Sen onun kalbine bak!) diye ilham geldi.

 Kalbine nazar ettim. Köydeki iki keçi ve birkaç koyunu düşünüyor. Hayret ettim.

 Oradan Mina pazarına geldim. 

Baktım bir genç, 50 bin altın değerinde alışveriş yapıyor, hep ticaretle meşgul. (Eyvah!) dedim, bu genç yandı. Bu kadar para pul içerisinde battı. 

Yine (Sen onun kalbine bak!) diye ilham geldi.

 Bir de kalbine baktım, her an kalbi (Allah) diyor. (Aman hak hukuk geçmesin, dinime zarar gelmesin) diye tir tir titriyor. 

(Sübhanallah) dedim. Ya Rabbî, bu kadar varlık içinde, bu, (Allah) diyor. Öteki ise, yokluk içinde, Kâbe’nin önünde (Keçilerim) diyor.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönderme

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...